Spaans klimbeest trotseert de Mount Everest in recordtijd

Zonder zuurstof en touwen de hoogste berg ter wereld de baas

Voor veel bergbeklimmers is het trotseren van de Mount Everest het ultieme doel. Wie de top van het dak van de wereld weet te bereiken kan met recht zeggen dat dit het absolute hoogtepunt is. Een ongekende prestatie, maar voor sommigen is het nog niet voldoende.

Kilian Jornet is zo iemand. Het motto van de Spanjaard is simpel: als het niet meer hoger kan, dan moet het maar sneller. De ultra-klimmer staat bekend om zijn snelheid en zette eerder al records op de Mont Blanc, de Matterhorn en de Kilimanjaro. Deze week voegde hij ook de Mount Everest toe aan dit indrukwekkende lijstje.

De 29-jarige klimmer begon zijn tocht in het basiskamp op 5.100 meter hoogte. Iets meer dan 25 uur later stond hij op 8.484 meter en had hij het hoogste punt ter wereld bereikt. Een ongekende prestatie, zeker gezien het feit dat hij geen extra zuurstof mee naar boven nam en geen gebruik heeft gemaakt van zogenaamde fixed ropes (vaste veiligheidslijnen die de beklimming minder moeilijk en veiliger maken).

Om zijn prestatie in perspectief te plaatsen: de meeste klimmers trekken twee tot drie weken uit om de top te bereiken. Daarnaast zijn er nog geen 200 mensen die het gelukt is om de top te bereiken zonder extra zuurstof. Alleen in de lente van 2017 zijn er al vijf klimmers die de tocht niet overleefd hebben.

Om tot deze recordtijd te komen kreeg hij hulp van Seb Montaz. Seb is zelf ook geen onverdienstelijk klimmer en ondersteunde Kilian tot ze ongeveer 1.500 meter van de top verwijderd waren. Het laatste stuk, waaronder de zogeheten ‘Death Zone’, moest hij vervolgens zelf doen. Dit gedeelte heeft deze naam gekregen omdat de lucht boven 8 kilometer eigenlijk te weinig zuurstof bevat om te overleven.

Het einde was dan ook het zwaarst. Na ruim twintig uur klimmen begon zijn maag op te spelen en moest hij al overgevend zijn weg vervolgen. Een helse tocht, maar iets na middernacht op 22 mei kwam hij aan op het allerhoogste punt. Lang kon hij er alleen niet van genieten, want voor zijn eigen gezondheid was het zaak om zo snel mogelijk terug te keren naar het basiskamp.

Gezien zijn geschiedenis komt de prestatie van Jornet niet als een verrassing. Zo had hij eerder aan vijf uren genoeg om de top van de Mont Blanc te bereiken en terug te keren. De Matterhorn ging hij zelfs in een krappe drie uur op en af. Tussen het klimmen door won hij ook nog de twee meest prestigieuze Ultra-marathons (160 km) van Amerika.

Het zijn stuk voor stuk bovenmenselijke prestaties, maar zijn recordtijd op de Mount Everest spant de kroon. De Spanjaard heeft met deze beklimming het record op bijna iedere grote berg in handen. Niemand lijkt hem te kunnen evenaren en hij zal nu dus de strijd met zichzelf aan moeten gaan. Volgend jaar binnen 24 uur?

Meer leuke content? Like ons op Facebook

26-05-2017 - Thomas Aalderink