Outdoor Manners Stories: Wiebe over hiken in Schotland en het beklimmen van Ben Nevis

'Bijzonder om op de top van het Verenigd Koninkrijk te staan'

Willem Barentsz zette de trend in de 16e eeuw in en nog steeds zijn Nederlanders ware ontdekkingsreizigers en avonturiers. Waar je ook ter wereld komt, overal kom je ze tegen. In de rubriek Outdoor Manners Stories laten we ze aan het woord. Om hun verhalen te delen en jou te inspireren. Deze week de 26-jarige Wiebe over hiken in Schotland en het beklimmen van de de hoogste berg van Groot-Brittannië, iets wat hij als klein jochie al wilde.

Hoi, stel je even voor.

Ik ben Wiebe, geboren en getogen in Twente. Mijn liefde voor outdoor is al op een jonge leeftijd ontstaan. Als kind wilde ik niets liever dan in bomen klimmen, naar het bos gaan en wandelen. Waar klasgenootjes zich bezighielden met het verzamelen van Pokémon, wilde ik naar het bos. In de zomer kampeerden we vaak en ik denk dat daar de liefde voor het backpacken uit voortgekomen is.

Na de middelbare school ben ik IT gaan studeren, vervolgens heb ik mij gespecialiseerd in digital forensics. Nu ben ik bezig met een master in Cyber Security. Door de studie is het reizen er de afgelopen twee jaar een beetje bij in geschoten. Om toch een beetje feeling te houden met de outdoorwereld heb ik samen met een goede vriend een duikbrevet gehaald. Geweldige ervaring. Een collega vertelde eens dat duiken waarschijnlijk het dichtst bij ruimtevaart in de buurt komt. Zo voelt het ook.

Verder heb ik een passie voor muziek. Ik ben ooit begonnen met keyboard, vervolgens harp, cello, en nu elektrische gitaar. Maar ook muziek luisteren is een erg belangrijk onderdeel in mijn leven. Op reis neem ik altijd muziek mee.

Hoe kwam je op het idee om juist in Schotland te gaan hiken?

Ik ben er jaren geleden een keer met mijn ouders geweest. We stonden op een camping in Fort William, in de schaduw van Ben Nevis, met 1,345 meter de hoogste berg van Groot-Brittannië. Ik wilde deze toen al beklimmen, maar mijn ouders stonden dat niet toe en ik had nog niet de leeftijd om dat zelf te beslissen. Dus bleef het bij een persoonlijke belofte, die ik tijdens mijn laatst trip heb ingelost.

Daarnaast is Schotland een van de ruigere landen in Europa en redelijk betaalbaar. Als je er eenmaal bent, voelt het niet alsof je nog in Europa bent. Zeker als je noordelijker gaat. De teksten op verkeersborden zijn zowel Engels als Gealic en op een gegeven moment zelfs alleen nog in het Gealic. Samen met de ruige natuur waan je jezelf in een gebied dat rechtstreeks uit Lord of the Rings lijkt te komen. Het Gealic heeft wel iets weg van het taaltje dat de dwergen in de filmreeks spreken. Als er dan een ruige bebaarde en behaarde (rood uiteraard) man op je afkomt, is het plaatje compleet.

schotland, outdoor manners stories, wiebe holman

Kun je een korte samenvatting geven van je reis?

Schotland kent veel uitgezette wandelpaden. De bekendste is de West Highland Way en dit is dan ook een van de routes die wij hebben gelopen. Het nadeel van deze route: erg toeristisch in het hoogseizoen. Om deze reden hebben wij de tweede keer de Great Glen Way gelopen. Een veel ruigere route, met minder mensen. In totaal hebben we 200 kilometer in negen dagen gelopen, inclusief het beklimmen van de Ben Nevis.

Het uitgebreide reisverslag van Wiebe lees je onderaan dit artikel.

Welke plekken en ervaringen zijn je het meest bijgebleven?

Voor mij persoonlijk was dit de top van Ben Nevis. Omdat ik al op jonge leeftijd de belofte had gedaan om de berg te beklimmen, voelde dit als een persoonlijke overwinning. En het was bovendien mijn eerste bergbeklimming.

Doordat het landschap bovenop de berg zo anders is, waan je je in een heel andere wereld. Daarnaast zijn de uitzichten zeer indrukwekkend. Ook het idee dat je letterlijk op de top van het Verenigd Koninkrijk staat, vind ik een leuke gedachte.

schotland, outdoor manners stories, wiebe holman

Naast de mooie natuur is een pub in Fort William me bijgebleven. Zoals we allemaal weten, zitten Nederlanders overal, zo ook in Schotland. Op een gegeven moment kwamen wij een Nederlands echtpaar tegen in de pub. Ze waren net klaar met de West Highland Way en hoorden dat wij die het jaar daarvoor hadden gelopen. Dat werd uiteindelijk vijf uren aan verhalen uitwisselen, erg tof.

Heb je reistips / adviezen voor anderen die een vergelijkbare reis gaan maken?

Ik zou voor een volgende keer buiten het hoogseizoen gaan. Maar dat geld voor bijna elk gebied. Het is goedkoper en een stuk rustiger.

Koop niet de eerste de beste backpack. Probeer hem uit en investeer eventueel wat meer in een beter model. Ditzelfde geldt voor schoenen. Ik heb mensen op sneakers de Ben Nevis op zien gaan, om vervolgens al vloekend en tierend een enkel te verzwikken. Investeer in goede wandelschoenen. En loop deze een flinke tijd van te voren in. Als je gloednieuwe schoenen voor het eerst aandoet tijdens je hike krijg je gegarandeerd blaren en last van je voeten en benen.

schotland, wiebe, outdoor manners stories

Wat mag absoluut niet ontbreken in jouw backpack?

Er is een aantal items dat je altijd meeneemt, zoals een reservepaar veters, EHBO-kit en blarenpleisters. Afgezien daarvan neem ik altijd twee setjes oordopjes mee. Tijdens mijn eerste trektocht raakte ik een paar kwijt en kon ik niet meer naar muziek luisteren. Daar word ik dus ontzettend chagrijnig van.

En natuurlijk een camera. Volgens de fabrikant zou deze tegen regen moeten kunnen, in Schotland bleek dit niet helemaal waar te zijn. Ik heb mijn backpack een beetje aangepast zodat er op de schouderband een Leatherman kan worden bevestigd. Erg handig.

outdoor manners stories, wiebe, schotland

Een andere tip is het kopen van Smidge. Niet over nadenken, gewoon doen. In Schotland zijn veel midgets. Hele kleine steekvliegjes die met tientallen tegelijk op je afkomen. De beet jeukt niet, maar laat wel een rood vlekje achter. Je ziet er na verloop van tijd dus uit als een schilderij van George Seurat.

Er zijn verhalen dat Avalon Skin So Soft de vliegjes op afstand houdt, niets is minder waar. Zolang je blijft lopen, is er niks aan de hand. Maar zodra je stil gaat zitten, komen ze op je af. Je kan Smidge bij bijna iedere winkel kopen, voor zo’n 9 Pond.

Welke bestemming staat bovenaan je lijstje om in de toekomst te bezoeken?

We hebben nu al een aantal jaar het beklimmen van de Kilimanjaro op ons lijstje staan. Ik hoop dat dit volgend jaar eindelijk gaat gebeuren.

Na het zien van het programma Floortje Dessing naar het einde van de wereld staat ook nog het Franse eiland Réunion op mijn lijstje. Ik heb het geluk gehad Floortje ooit eens in het echt te ontmoeten, uiteraard ging het gesprek al snel over reizen. Dit moment heeft een enorme indruk op mij gemaakt omdat ik haar toch een beetje als een voorbeeldfiguur zie: begaan met het milieu, vegetariër, belangstellend naar verhalen van anderen, en uiteraard een passie voor reizen. Ze praatte met zoveel passie over dit eiland en de gastvrijheid van de bewoners dat ik het eiland ook wil zien.

reunion, floortje dessing, wiebe, outdoor manners stories, schotland
Floortje Dessing op Réunion

Een andere wens is het zien van het Noorderlicht. Ik heb ooit het plan gehad om met een kennis naar Russisch Lapland te gaan. Het idee was om een tijdje bij de Sami te leven, om vervolgens verder Noordelijk te gaan voor het Noorderlicht. Wederom door de studie niet gelukt, maar dit gaat zeker nog gebeuren.

Wat is voor jou de essentie van reizen?

Het zien van andere culturen en omgevingen. Tot rust komen en even aan de dagelijkse hectiek ontsnappen. In de natuur, met alleen een backpack. Kan niet beter toch? Ook nieuwe mensen ontmoeten die de passie voor reizen en backpacken delen vind ik erg leuk.

reunion, floortje dessing, wiebe, outdoor manners stories, schotland

Wil je ook je avonturen delen? Stuur een privébericht naar de Facebookpagina van Outdoor Manners.

Het uitgebreide reisverslag van Wiebe

‘Schotland kent een enorm aantal uitgezette wandelpaden. De bekendste is de West Highland Way en dit is dan ook een van de routes die wij hebben gelopen. Het nadeel van deze route: erg toeristisch in het hoogseizoen. Om deze reden hebben wij de tweede keer de Great Glen Way gelopen. Een veel ruigere route, met minder mensen.

The Great Glen Way begint in Fort William en eindigt in Inverness. Wij zijn begonnen in Inverness omdat we aan het eind van de tocht de Ben Nevis wilden beklimmen en nog een stuk van de West Highland Way wilden hiken. In totaal iets meer dan 200 kilometer.

Inverness is een redelijk grote stad in het noorden van Schotland. De stad doet een beetje grauw aan, maar de mensen zijn enorm vriendelijk en gastvrij. Er is niet heel veel te doen, behalve het bezoeken van een aantal outdoor winkels en een overdekt winkelcentrum.

De Great Glen Way begint net buiten Inverness en brengt je langs het legendarische Loch Ness en het iets minder legendarische Loch Lochy. Doordat je langs deze meren loopt moet je regelmatig steile stukken omhoog lopen. Gevolgd door steile stukken naar beneden. Een flinke aanslag op je kuiten, dus.

Als je net zoals wij de ‘verkeerde kant’ oploopt, kom je de eerste dag langs het Abriachan Eco-Campsite & Cafe. Aangegeven met een hoeveelheid aan borden die je proberen te verleiden met teksten ‘hot chocolate’, ‘scones’, ‘tea’. Het is echt de moeite waard om hier even naartoe te gaan. Wij waren nogal verbaasd toen bij een vervallen houten hutje een vrouwenstem uit de bosjes ons begroete met ‘Hi lads, care for some tea?’. De scones worden iedere dag vers gemaakt en ook de jam en clotted cream zijn huisgemaakt.

Na een paar uur lopen kom je bij het dorp Drumnadrochit. Een ding is zeker: je bent in de buurt van Loch Ness. Het hele dorp staat in het teken van het monster en zelfs de thee wordt geserveerd in een kopje wat iets wegheeft van een dinosaurus. Op de foto is het pad langs Loch Ness te zien.

loch ness, wiebe, schotland, outdoor manners stories

Overigens kan je langs de Great Glen Way nog wel wildkamperen. Langs de West Highland Way mag dat niet meer, doordat wandelaars hier helaas te veel afval hebben achtergelaten.

Het laatste stadje van de tocht is Fort William. Dit stadje wordt gezien als de ‘Outdoor Capital’ van Schotland. Vanuit hier gaan diverse boottochten, mountainbiketochten, hikes en dergelijke. Ook zit er een outdoor winkeltje waar je erg lekkere scones kan krijgen; Nevis Port. Tevens zit hier een bekend visrestaurant, Crannoch genaamd. Redelijk prijzig, maar het eten is erg goed. Absolute aanrader.

Vanuit Fort William kun je de hoogste berg van het Verenigd Koninkrijk zien: Ben Nevis. De klim bedraagt zo’n 8 uren en is goed te doen voor een fitte wandelaar. De voet van de berg ligt op ongeveer 6 kilometer lopen van Fort William.

Vanaf de voet van de berg kostte het ons drie uren om de top te bereiken. 4 uren is het gemiddelde, rekening houdend met pauzes. Wat je veel ziet is dat mensen op sneakers of zelfs teenslippers de berg op gaan. Zo’n 200 meter lopen ze nog erg stoer naar boven, maar dit verandert rap als ze bij de 1 kilometer komen. Tja, dan is het toch wat kouder. Neem een shirt of trui mee die je als tussenlaag kan dragen.

Regenkleding is je grootste vriend. Het waait op de top erg hard en negen van de tien keer is het er bewolkt. Maar het is de moeite waard, het uitzicht is fantastisch. Boven op de berg waan je je in een heel andere wereld: een desolaat rotsachtig gebied. Hou er wel rekening mee dat je niet te dicht langs de sneeuwranden gaat staan.

Ondanks dat de berg niet heel hoog is en redelijk bewandelbaar is, gebeuren er veel ongelukken. Vaak doordat mensen op de sneeuw gaan staan, zich niet realiserend dat deze zich als een soort overhangend plateau over de berg heeft gevormd. Gevolg is dat ze met sneeuwlaag en al een paar honderd meter naar beneden storten.

Op de top van de berg heeft een weerstation gestaan. Inmiddels is dit ingestort en helemaal verlaten. Het heeft iets weg een oud Chinees fort. Aan het einde van de tocht kun je jezelf trakteren op een lekkere maaltijd bij de Ben Nevis Inn.’

Meer leuke content? Like ons op Facebook

18-09-2017 - Alrik de Jong